Je hebt het gevoel dat je hoofd of je lijf niet meewerkt. Soms sluipt het erin. Je merkt dat je vaker ‘aan’ staat dan je lief is. Misschien lig je ’s nachts te woelen, omdat je gedachten maar niet stoppen over die ene presentatie. Of maak je je zorgen over hoe anderen over je denken. Je weet best dat je die sigaret of vape wilt laten liggen, maar op een moeilijk moment wint de gewoonte het toch weer van je wilskracht.

Voor volwassenen voelt het vaak als:

• Altijd die innerlijke criticus die zegt dat het niet goed genoeg is.
• Dingen voor je uitschuiven totdat de druk te hoog oploopt.
• Een onverklaarbare knoop in je maag of spanning in je lijf waar de dokter geen oorzaak voor vindt.
• Het gevoel dat je vastzit in belemmerende patronen, alsof je steeds tegen dezelfde muur aanloopt in je relaties of werk.

Bij kinderen zie je het anders: als ouder breekt je hart als je ziet dat je kind met buikpijn naar school gaat door angst of dat het zich terugtrekt omdat het sociaal even niet lukt. Misschien is je kind snel overprikkeld, heeft het moeite met de concentratie op school of zit het somber op de bang zonder uit te kunnen leggen waarom.

Kortom: er zit jou of je kind iets in de weg dat ervoor zorgt dat de rust en veerkracht ver te zoeken is. Je weet niet goed wat je ermee moet. Je hebt al vaak geprobeerd er iets aan te doen: je hebt enorm je schouders eronder gezet, je hebt jezelf of je kind beloond als het goed ging, je hebt geprobeerd er niet teveel aandacht aan te besteden, je hebt boeken gelezen, blogs gezocht, misschien therapieën gevolgd… maar er blijft iets knagen, iets dat maar niet verandert.

Je vraagt je misschien wel af waar het vandaan komt. En misschien weet je het wel, maar je hebt geen idee hoe je ervoor kunt zorgen dat het stopt. Je maakt je zorgen of je ooit die rust gaat vinden. Je hoopt dat je kind de veerkracht weer terug kan vinden, maar eerlijk gezegd twijfel je daar aan. Je vraagt je af of je dat belemmerende patroon of dat storende gedrag van jezelf of je kind kunt doorbreken. Het leven is kort. De problemen waar je nu mee worstelt beïnvloeden je dagelijkse geluk, je relaties, je rust… en de ontwikkeling van je kind.
Hoe langer je wacht, hoe harder je vaak moet werken om uit die vicieuze cirkel te stappen. Maarhet hoeft niet zo te blijven, er is een krachtigere manier.

Deze gevoelens zijn signalen dat er iets uit balans is. Het mooie is: omdat het patronen zijn die je ooit hebt ‘aangeleerd’, kun je ze met de juiste hulp ook weer afleren. Je hoeft het niet alleen te doen. Ik weet dat hypnotherapie daarbij heel helpend kan zijn. (Bovendien laat onderzoek zien dat niet alleen volwassenen, maar juist ook kinderen heel gevoelig zijn voor hypnotherapie.)